Nowoczesne i tanie systemy grzewcze, darmowe ogrzewanie domu – Ekozysk

Author Archives: ryboxx

  1. „Mój Prąd” 3.0 na nowych zasadach

    Leave a Comment

    „Wytwarzanie i zużywanie energii elektrycznej z mikroinstalacji fotowoltaicznych na własne potrzeby, przedział mocy 2-10 kW, inwestycje podłączone do sieci OSD, koszty kwalifikowane od dnia 1 lutego 2020 r. oraz poziom dofinansowania zależny od zakresu rzeczowego inwestycji – to zasady, które będą obowiązywały w trzeciej odsłonie programu „Mój Prąd” – zapowiada wiceprezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Paweł Mirowski. „Rozpoczęcie nowego naboru planujemy od 1 lipca br.” – dodaje.

    Jak zaznacza minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka program ten jest bardzo oczekiwany przez mieszkańców Polski.

    „Program „Mój Prąd” cieszy się ogromną popularnością wśród Polaków. Dzięki niemu nasz kraj przeżywa prawdziwy boom fotowoltaiczny. W ubiegłym roku w Polsce zainstalowano 2,2 GW w PV – to dwukrotnie więcej niż w 2019 r.” – informuje minister Kurtyka.

    „To program przyjazny dla użytkownika. Jednak w trzeciej edycji jego dotychczasowa formuła zostanie uzupełniona o dodatkowe komponenty, które pozwolą konsumować więcej wytworzonej energii przez prosumentów” – wyjaśnia.

    Program „Mój Prąd” będzie finansowany ze środków unijnych z instrumentu, w którym koszty kwalifikowane stanowią wydatki poniesione w okresie od 1.02.2020 r. do 31.12.2023 r. Zatem wnioskodawcy, którzy zakupili instalację przed ogłoszeniem naboru – ale po 31.01.2020 r. – będą mogli skorzystać z dofinansowania po spełnieniu innych warunków określonych w programie. Finansowane będą projekty zakończone i podłączone do sieci OSD (Operator Systemu Dystrybucyjnego). Przedział mocy instalacji 2-10 kW w trzeciej edycji programu będzie utrzymany.

    Trwają jeszcze prace koncepcyjne Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz NFOŚiGW nad poziomem dofinansowania oraz zakresem rzeczowym inwestycji dofinansowywanych w ramach nowej odsłony programu wraz z uwzględnieniem możliwości rozszerzenia dotychczasowego zakresu programu o następujące elementy: punkty ładowania (ładowarki) do samochodów elektrycznych, inteligentne system zarządzania energią w domu oraz magazyny ciepła/chłodu.

    „Kluczowym celem nowej odsłony programu pozostanie zwiększenie produkcji energii elektrycznej z mikroinstalacji fotowoltaicznych na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, ale dodatkowo chcemy położyć nacisk na autokonsumpcję wytworzonej energii elektrycznej” – mówi wiceprezes NFOŚiGW Paweł Mirowski.

    Dofinansowanie z „Mojego Prądu” trafi do osób fizycznych wytwarzających energię elektryczną na własne potrzeby, które mają zawartą umowę kompleksową regulującą kwestie związane z wprowadzeniem do sieci energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji. Osoby te będą mogły skorzystać z dofinansowania na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej i/lub dodatkowe elementy służące autokonsumpcji wytworzonej energii elektrycznej.

    Szczegóły trzeciej edycji programu „Mój Prąd” wraz z przewidywanym budżetem na jego realizację zostaną podane wkrótce. Nabór planowany jest od 1 lipca do 20 grudnia 2021 r. (z możliwością przedłużenia) lub do wyczerpania alokacji środków.

    „Mój Prąd” a ulga termomodernizacyjna

    Warto wyjaśnić, że podatnik, który po roku, w którym skorzystał z ulgi termomodernizacyjnej, otrzymał zwrot odliczonych w ramach ulgi wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest zobowiązany doliczyć odpowiednio kwoty uprzednio odliczone do dochodu (przychodu) w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. Oznacza to, że otrzymaną w 2021 r. dotację z programu „Mój Prąd”, w przypadku wcześniejszego skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, prosument będzie musiał doliczyć do podstawy opodatkowania w zeznaniu podatkowym za 2021 r., składanym w przyszłym roku. Kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie może być rozliczona w ciągu kolejnych 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zasady korzystania z ulgi termomodernizacyjnej określa art. 26h ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

  2. Ulga inwestycyjna dla podatników podatku rolnego

    Leave a Comment

    Podatnikom podatku rolnego przysługuje ulga inwestycyjna z tytułu wydatków poniesionych na:

    1) budowę lub modernizację budynków inwentarskich służących do chowu, hodowli i utrzymywania zwierząt gospodarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska,

    2) zakup i zainstalowanie:

    1. a) deszczowni,
    2. b) urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,
    3. c) urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód)

    – jeżeli wydatki te nie zostały sfinansowane w całości lub w części z udziałem środków publicznych.

    Ulga inwestycyjna przyznawana jest po zakończeniu inwestycji i polega na odliczeniu od należnego podatku rolnego od gruntów położonych na terenie gminy, w której została dokonana inwestycja – w wysokości 25 % udokumentowanych rachunkami nakładów inwestycyjnych. Ulga z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż przez 15 lat. 

    Podatnik traci prawo do odliczenia od podatku rolnego niewykorzystanej kwoty ulgi inwestycyjnej w przypadku sprzedaży obiektów i urządzeń, od których przyznana została ta ulga, lub przeznaczenia ich na inne cele.

    Powyższą ulgę stosuje się na podstawie decyzji wydanej na wniosek podatnika, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek. Kwota ulgi inwestycyjnej jest odliczana z urzędu w decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Podatnicy obowiązani do składania deklaracji na podatek rolny odliczają, określoną w decyzji w sprawie ulgi inwestycyjnej, kwotę przyznanej ulgi od należnego podatku rolnego.

    Ulga ta stanowi pomoc publiczną na realizację inwestycji w gospodarstwach rolnych i będzie realizowana do wysokości określonych w art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014, ponadto podlega kumulacji z innymi formami pomocy inwestycyjnej z tytułu realizacji tej samej inwestycji. 

  3. Elektryczne systemy grzewcze – plusy i minusy

    Leave a Comment

    Elektryczne systemy grzewcze:
    Technika daje nam co raz większe możliwości zastosowania w domu elektrycznych systemów grzewczych. Takie urządzenia potrafią być niezawodne, bezobsługowe, tanie w eksploatacji i w montażu. I najważniejsze: dzięki bilansowaniu energii wytworzonej z fotowoltaiki, możemy budować domy samowystarczalne energetycznie. Jak zatem wybrać dla siebie najlepsze rozwiązanie? Pompa ciepła, piec akumulacyjny, czy zwykły grzejnik elektryczny? A może ogrzewanie podczerwienią? Jeśli tak, to czy zastosować promiennik podczerwieni, czy folie grzewcze? W tym artykule postaram się pokrótce przybliżyć plusy i minusy różnych rozwiązań.

    Piece akumulacyjne:
    Ich idea polega na tym aby „ładować” grzejniki tańszą energią w nocy i oddawać ciepło w dzień, kiedy prąd jest droższy. Koszty eksploatacyjne i inwestycyjne są dość wysokie jak na takie rozwiązanie.

    • PLUSY: nieco tańsza energia do ogrzewania.
    • MINUSY: przede wszystkim w godzinach 16-22 jest droższy prąd, a są to godziny w których większość ludzi wraca z pracy i włącza AGD, RTV i oświetlenie. W efekcie płacą trochę mniej za ogrzewanie i dużo więcej za pozostałe zużycie prądu. Ponadto takie grzejniki są duże, ciężkie, zajmują sporo miejsca i wykorzystują do ogrzewania konwekcję, która generuje duże straty energii.

    Konwektory elektryczne ( pot.: „farelki”, „olejaki”):
    Są to miejscowe urządzenia grzewcze, których zadaniem jest ogrzanie powietrza w pomieszczeniu w którym się znajdują. Często wyglądem przypominają tradycyjne grzejniki wodne. Mogą być wyposażone w wentylator przyspieszający rozprowadzenie ciepłego powietrza. Najczęściej stosowane jako dogrzewanie pojedynczych pomieszczeń, rzadziej jako ogrzewanie całoroczne domu.

    • PLUSY: grzejniki elektryczne są tanie w montażu, bardzo szybko się nagrzewają i często są przenośne.
    • MINUSY: duże zużycie energii, wynikające z konwekcji i duża awaryjność.

    Pompy ciepła:
    Ich „sercem” jest sprężarka, która daje możliwość wykorzystania na potrzeby ogrzewania energii odnawialnej zgromadzonej w powietrzu lub w gruncie.

    • PLUSY: na pewno niskie koszty eksploatacyjne oraz możliwość chłodzenia.
    • MINUSY: koszty inwestycyjne – taniej jest zastosować jakikolwiek inny elektryczny system grzewczy i połączyć go z fotowoltaiką. Problemem jest także krótka żywotność pomp ciepła.

    Piec elektryczny:

    • PLUSY: w starych budynkach można nim bezproblemowo i bezinwazyjnie zastąpić istniejący piec na paliwo stałe. W nowych budynkach ma sens tylko wtedy gdy zastosujemy ogrzewanie podłogowe. W innym przypadku taniej wyjdzie zrobić zwykłe konwektory elektryczne.
    • MINUSY: trzeba wykonać instalację wodną, która podnosi koszty inwestycyjne.

    Maty grzewcze z drutów oporowych:
    Są to systemy ogrzewania podłogowego, idealne do zastosowania pod terakotę.

    • PLUSY: niskie koszty inwestycyjne oraz wykorzystanie efektu podczerwieni gwarantują niski koszt eksploatacyjny.
    • MINUSY: w przypadku przepalenia się obwodu grzewczego konieczne jest skucie całej posadzki.

    Promienniki podczerwieni:
    Są najczęściej produkowane jako cienkie, estetyczne panele na podczerwień, które można montować na sufitach lub ścianach.

    • PLUSY: niski koszt montażu, szeroka gama wzorów (białe, kolorowe, z obrazami lub jako lustra) i ogrzewanie podczerwienią.
    • MINUSY: skupienie dużej ilości energii w jednym punkcie może powodować nierównomierne odczucie ciepła.

    Folie grzewcze z włókien węglowych:

    • PLUSY: dają niemal nieograniczone możliwości montażu: na podłogi pod terakotę, panele, wykładziny, wylewki betonowe lub na ściany i sufity pod zabudowy g-k, tynki mineralne, boazerie itd. Zwykle sposób montażu pozostawia je niewidocznymi dla oka. Wykorzystanie unikalnej technologii nanowłókien węglowych zalaminowanych w tworzywach sztucznych daje gwarancję bezawaryjnej pracy przez dziesiątki lat. Ogrzewanie na podczerwień gwarantuje niskie zużycie energii. Koszty inwestycyjne podobne jak przy matach grzewczych, mniejsze niż przy promiennikach.
    • MINUSY: w starym budownictwie, montaż może wymagać dodatkowych nakładów związanych z wymianą poszycia podłogi lub ścian.

    Podsumowanie:
    Przykłady rozwiązań z całego świata jednoznacznie wskazują, że przyszłość domowego grzania należy do prądu. Ich prostota, długiej żywotność, bezobsługowość, bezpieczeństwo i przede wszystkim możliwość połączenia z fotowoltaiką sprawia, że ogrzewanie elektryczne = tanie ogrzewanie!

    Żródło: redsnake.pl

  4. O czym warto wiedzieć dobierając system grzewczy

    Leave a Comment

    Budujesz dom? Jesteś na etapie doboru systemu grzewczego? Pamiętaj że dla Ciebie jako użytkownika najważniejszy jest wskaźnik Eu – energia użytkowa. Oznacza on rzeczywiste zużycie energii za którą zapłacisz.

    Ty będziesz pewnie mamiony „normowym” wskaźnikiem Ep – energii początkowej. Wynika on z polityki a nie z techniki. Więc nic Ci nie powie o klasie energetycznej budynku.

    Polecam artykuł pana Jurkiewicza. Wprawdzie napisany dla specjalistów, ale warto przeczytać przykłady. Jak choćby ten porównujący dwa budynki, z których pierwszy zużyje faktycznie 10 razy mniej energii niż drugi. W złotówkach, zasilany prądem z dobra charakterystyką energetyczna będzie kosztował rocznie 1800 zł, zasilany peletem 5000 zł.

    Jeden budynek, o bardzo dobrych parametrach ścian i okien (U dla ścian poniżej 0,15W/m2*K), z odzyskiem ciepła z wentylacji, o zapotrzebowaniu na ciepło (bez c.w.u. i energii pomocniczej) wynoszącym np. 20 kWh/m2rok. Roczne zużycie ciepła wyniesie więc 3 000 kWh/rok (energia końcowa).
    Drugi budynek, o znacznie gorszych parametrach ścian (U znacznie powyżej 1,0 W/m2*K), i kiepskich oknach, gdzie zapotrzebowanie na ciepło wynosi 200 kWh/m2rok. Roczne zużycie ciepła wyniesie więc 30 000 kWh (energia końcowa).

    Pierwszy budynek ogrzewany jest energią elektryczną (ogrzewanie podłogowe), więc
    EP1=(3*3 000kWh/rok)/150m2=60kWh/m2rok
    EP2=(0,2*30 000kWh/rok)/150m2=40kWh/m2rok

    Źródło: https://www.audyt-energetyczny.net/energia-pierwotna.php

  5. A ponoć ceny energii miały nie wzrosnąć!

    Leave a Comment

    Zaoszczędź kilkadziesiąt dodatkowych złotych rocznie, zakładając instalację fotowoltaiczną.

    Opłata mocowa, jako dodatkowa pozycja na rachunku za energię pojawi się od 1 stycznia 2021 r. O ile wzrosną rachunki za energię elektryczną? Prezes URE podał stawki opłaty mocowej!

    Wprowadzenie opłaty mocowej od 1 stycznia 2021 roku wpłynie na podwyższenie rachunku za energię elektryczną. Dzisiaj, 30 listopada, Prezes URE opublikował informację w sprawie stawek opłaty mocowej, które będą bezpośrednio dotyczyły gospodarstw domowych. W zależności od rocznego zużycia energii, stawki będą się wahały od 1,87 zł/mies. do 10,46 zł/mies netto dla gospodarstw domowych.

    Stawki opłaty mocowej

    Zgodnie z informacją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki Nr 63/2020 w sprawie stawek opłaty mocowej na rok 2021, od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. stawki opłaty mocowej, bez podatku od towarów i usług, czyli stawki netto będą wynosiły:


    1) 1,87 zł na miesiąc – w odniesieniu do odbiorców końcowych pobierających energię
    elektryczną w gospodarstwie domowym zużywających rocznie poniżej 500 kWh energii elektrycznej


    2) 4,48 zł na miesiąc – w odniesieniu do odbiorców końcowych pobierających energię
    elektryczną w gospodarstwie domowym zużywających rocznie od 500 kWh do 1 200 kWh energii elektrycznej

    3) 7,47 zł na miesiąc – w odniesieniu do odbiorców końcowych pobierających energię elektryczną w gospodarstwie domowym, zużywających rocznie powyżej 1 200 kWh do 2800 kWh energii elektrycznej


    4) 10,46 zł na miesiąc – w odniesieniu do odbiorców końcowych pobierających energię
    elektryczną w gospodarstwie domowym zużywających rocznie powyżej 2800 kWh energii elektrycznej

    5) 0,0762 zł/kWh – w odniesieniu do innych odbiorców końcowych – w tym dla firm

    Działania dotyczące ustanowienia opłaty mocowej zostały podjęte na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2020 r. poz. 247)

    Stawka opłaty mocowej dla odbiorców końcowych pobierających energię elektryczną w gospodarstwie domowym płatna jest za punkt poboru energii elektrycznej rozumiany jako punkt w sieci elektroenergetycznej, w którym mierzony jest pobór energii elektrycznej przez układ pomiarowo – rozliczeniowy, określony w umowie o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej lub w umowie sprzedaży energii elektrycznej, lub w umowie kompleksowej.

    Co z firmami? W godzinach szczytu będzie drożej!

    Dla innych odbiorców końcowych (art. 70 ust. 1 pkt 2), do obliczenia stawki opłaty mocowej stosuje się wolumen energii elektrycznej pobranej z sieci w wybranych godzinach doby. Zgodnie z ustaleniami, te godziny to piętnaście kolejnych godzin każdej doby przypadającej na dzień roboczy – od poniedziałku do piątku z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy – od 7.00 do 21.00.

    Stawka opłaty mocowej dla firm wynosi 76.20 zł za 1MWh. Opłata ta będzie doliczana do kosztów dystrybucji. Jak to może wyglądać w praktyce? Małe przedsiębiorstwo zużywające w godzinach od 7.00 do 21.00  na przykład 50MWh, musi się liczyć z dodatkową opłatą 3810zł.  Gorzej robi się w przypadku wielkich firm, które to zużywają energię w GWh,

    Jak widać opłaty rosną głównie dla przedsiębiorstw. W tym przypadku opłata jest powiązania z wolumenem pobranej energii elektrycznej.  Kwota jest dla wszystkich taka sama, ale dla taryf B i A oznaczać będzie potężny wzrost procentowy. Przemysł energochłonny, jak huty i odlewnie muszą przemyśleć godziny pracy dla procesów technologicznych.

    Kogo uderzy bardziej – duże czy małe firmy? Duże i wielkie firmy zapłacą sporo więcej za energię elektryczną.  Nie będzie im łatwo dostosować się do takich sporych (ale spodziewanych) podwyżek. W trudnej sytuacji mogą znaleźć się małe firmy: przez zaskoczenie. Mali przedsiębiorcy nie śledzą na bieżąco trendów i mogą być mocno zaskoczeni wzrostem rocznego rachunku o kilka(naście) tysięcy złotych.

    W przypadku gospodarstw domowych koszty mogą wzrosnąć ponad 100zł w ujęciu rocznym. Co będzie się działo dalej zobaczymy. Państwo musi sfinansować rynek mocy i w zależności od rozwoju sytuacji stawki mogą być zmienione.

    Źródło: URE